Yiğit’in son teklisi kompozisyonlarında çalışkanlığıyla öne çıkıyor ve bize bugüne dek hem darkwave’de hem progressive rock/metal’de çok nadiren deneyimleyebildiğimiz bir matematiği kurguluyor. Birbirinin üzerine binen vokalleriyle çok sesli yapısını; Yes, Rush, Camel gibi kült prog gruplarını anımsatan klavyesiyle birleştirmiş. Bu çok katmanlı mimariye yer yer pürupak akorlar eşlik ederken işlerin tam da kızışması gerektiği an distorsiyonlu ve overdrive’lı gitar soloları ve riffleri dahil oluyor. Yer yer tüyler ürpertici ve mat vokalleriyle dizeleri kroşe gibi suratımıza vururken nakaratlarda ve geçişlerde narin bir tavır takınarak çekiç, örs ve üzengi kemiklerimize masaj yapıyor. Gece ile gündüz kadar farklı bu iki vokalin geçişi pürüzsüz.

Türler arası mekik dokuması türler üstü bir soluk getirecek mi? Bir şans verin!