Günün Klasiği (Arşiv)

Pain Of Salvation’ın ikinci albümü ve ilk konsept çalışması One Hour by the Concrete Lake, 28 yıl önce bugün yayınlanmıştı. Pain of Salvation’ın sonraki yıllarda geliştireceği The Perfect Element ve Remedy Lane gibi başyapıtların tematik öncüsü olarak da görülebilecek albüm, silah endüstrisinde çalışan bir karakterin vicdani sorgulaması üzerinden ilerleyerek, nükleer silah üretimi, çevre kirliliği ve insanlığın kendi yarattığı yıkıcı döngüler sorgulayan bir hikayeye sahiptir.

Avustralyalı Southern Empire’ın en iddialı ve epik çalışması Civilisation, 8 yıl önce bugün yayınlandı. Unitopia geçmişinden gelen Sean Timms’in liderliğindeki topluluğun uluslararası prog sahnesinde tanınmasını sağlayan albüm, dört uzun parçadan oluşurken; 68 dakikalık süresiyle neo-prog, art rock, AOR, caz ve metal öğelerini ustalıkla harmanlıyor. Özellikle, 19 dakikalık Cries for the Lonely ve 29 dakikalık Crossroads süitleri, albümün kalbi ve grubun teknik kapasitesini en iyi yansıtan eserler olarak öne çıkıyor.

Karnivool’un bu yılki dönüş albümü In Verses öncesi son albümü olan Asymmetry, 13 yıl önce bugün yayınlanmıştı. Grubun en deneysel ve karmaşık çalışması olarak kabul edilen albüm, yapısal karmaşıklığı ve yoğun ritmik dokusu nedeniyle hayranlar arasında tartışmalı ama bir o kadar da özel bir yere sahiptir. Belki de bu tartışmalardan kaynaklı olarak sonrasında yaşanan karmaşa, tükenmişlik ve bir türlü kaydedilemeyen albümle beraber bu özel yeri pekişmişti.

Miles Davis’in, caz tarihinde türler arası geçişin en etkileyici kayıtlarından biri olarak görülen unutulmaz klasiği Sketches of Spain yayınlanalı tam 66 yıl olmuş. Davis cazı sınırların ötesine taşıma vizyonunun bir örneği olarak kabul edilen bu albümde, Gil Evans’ın orkestral düzenlemeleriyle Rodrigo’nun Concierto de Aranjuez’ini ve geleneksel İspanyol melodilerini doğaçlama ruhuyla yeniden yorumlarken; melankolik trompet tonunu orkestrayla bütünleştirerek hem dramatik hem de şiirsel bir atmosfer yaratır.

Baroness’in en geniş yelpazeli eserlerinden biri olan 3. albümü Yellow & Green, 14 yıl önce bugün yayınlanmıştı. Grubun en iddialı çalışmalarından biri daha melodik, indie rock ve folk etkili parçalar içeren Yellow, ve daha deneysel, atmosferik ve progresif yönelimli parçalardan oluşan Green şeklinde çift albüm olarak yayınlandı. Aynı zamanda üçlü olarak kaydettikleri bu tek albümde John Baizley bas gitarları da icra etti ve tabii her zamanki gibi kapak görseli de ona ait.

Gentle Giant’ın progresif rock sahnesinde olgunluğa eriştiğini gösteren ve karmaşık yapısıyla dönemin en özgün işlerinden biri kabul edilen 1971 tarihli ikinci albümü Acquiring the Taste, 55 yıl önce bugün yayınlanmıştı. Albüm klasik müzik etkileri, çok sesli vokal düzenlemeleri ve edebi referanslarıyla grubun imzası haline gelen, dinleyiciden sabır ve dikkat isteyen, alışılmış rock kalıplarının dışında bir deneyim sunan tarzını en iyi yansıtan çalışmalarından biridir. Albümün adı gibi “zamanla alışılan tad”ıyla Gentle Giant’ı ve rock kalıplarını aşan entelektüel kimliğini keşfetmeye başlamak için bu yıldönümü güzel bir fırsat.

Bugün Yes’in klasik dönemi diyebileceğimiz yılların son büyük albümü Going for the One’ın ülkelerinde yayınlanışının 49. yıldönümü. Tales from Topographic Oceans‘ın yıpratıcı kayıt süreci sonrası gruptan ayrılan Rick Wakeman’ın Relayer arası sonrası gruba dönüş albümü, aynı zamanda daha kısa, doğrudan şarkı yapılarına daha sık yer verilmesiyle müziklerinde yeni bir sayfa açan çalışmadır. Bununla beraber albümün zirve parçası yine epik bir eser olan Awaken olmuştur. 15 dakikalık parça, Rick Wakeman’ın piyano ve telefon hattı üzerinden kaydettirdiği kilise orgu katkılarıyla mistik bir atmosfer yaratırken Jon Anderson’un spiritüel sözleriyle bilinç uyanışı ve metafizik yolculuğu konu alır. Dönemin en dikkat çekici ve ikonik görsellerinden biri olan albüm kapağı ise, o yılların gözde tasarım şirketi Hipgnosis tarafından hazırlanmıştır.

Mystery’nin progresif rock sahnesinde güçlü bir iz bırakan albümlerinden biri olan ve klavyede Antoine Michaud’un ilk kez yer aldığı Lies and Butterflies, sekiz yıl önce bugün yayınlanmıştı. 64 dakikalık bu çalışma, uzun kompozisyonları, senfonik melodi yapıları ve güçlü vokalleriyle grubun en olgun ve dramatik işlerinden birini ortaya koyarken, özellikle Looking for Something Else ve Chrysalis, grubun müzikal vizyonunu en iyi şekilde temsil eden parçalar olarak öne çıkıyor.

Jethro Tull’un en tartışmalı ama aynı zamanda en cesur albümlerinden biri olan A Passion Play, 53 yaşında. Grubun en iddialı konsept çalışmalarından biri olup ölüm sonrası ruhun yolculuğunu teatral bir oyun gibi sahneleyen tek bir parça halinde kurgulansa da, plak formatına uygun olması amacıyla ikiye bölünerek yayınlanmıştır. İlk çıktığında olumsuz yorumlar alsa da zamanla kült statüsüne erişen albüm, bugün Ian Anderson’un flüt ve vokal performansı, Martin Barre’nin gitarları, John Evan’ın klavye düzenlemelerinin yanısıra progresif rock tarihindeki deneysel ve teatral değeriyle en ayrıcalıklı işlerinden birisi olarak görülmekte.

IQ’nun 33 yıl önce bugün yayınlanan albümü Ever, Peter Nicholls’un yeniden vokallere dönmesiyle IQ’nun klasik ruhunu modern bir üretimle buluşturarak; grubun neo-progresif rock sahnesindeki güçlü bir geri dönüş yapmasını sağlamıştı. Sonrasında Nicholls’un dramatik ve duygusal yorumu, grubun ruhunu belirleyen en önemli unsurlardan biri olmuştu. Albümle ilgili bir diğer önemli Nicholls detayıysa Tales from the Lush Attic ve The Wake‘le beraber solistin çiimlerinin kapağında kullanıldığı bir diğer albüm olmasıydı. Genesis’in romantik dönemine ve Marillion’un dramatik neo-prog çizgisine yakın bir tarzda olan albümü eğer dinlemediyseniz mutlaka bir şans verim!