Japonya’nın gururu Mono, her ne kadar zihnimde ikinci plana attığım bir grup olsa da takip eder ve çıkardığı her şeyi dikkatle dinlerim. Winter Daphne, girişte hipnotize eden bir gitarla açılıyor. Riff belli bir süre aynı kalsa da üstüne binen gitarlar duygusal bir tırmanışa sebep oluyor. Müziğin düştüğü ve orkestrasyonun devreye girdiği yerler, davulun tonları (o eskiciliğin hastasıyım) ve müzikal konseptteki bütünlük çok iyi.

Dinleyin!