Giant’s Knife– At the End of All Things

Grubun ikinci albümü olan ‘At the End of All Things’, ilk albümleri ‘Oracle’den çok farklı türlere yöneldiğini ve türlere geçişi başarıyla gerçekleştirdiğini müjdelemiş. ‘Oracle’ albümü tamamen enstrümantal olan, djent ve post-metal türlerinde parçaları içermekteyken, yeni albüm hem temiz vokali ile progresif yapısını geliştirerek, sert gitar riffleri ve brutal vokali ile deathcore yapısı arasında mekik dokuyor. Hem brutal hem de temiz vokali kulağa çok hoş gelse de, bazı parçalarda temiz vokali klavye ile desteklendiği için daha öne çıkmakta. Belki de albüm için tek eleştiri noktası, brutal vokallerle birlikte sert gitar riffli kısımlarda parçaların sıradan deathcore parçalarını anımsatması ve bu türdeki örneklerinden fazla ayrışamaması olabilir.

Özellikle açılış parçası olan enstrümantal ‘Wayfarer’, ilk albümden alışkanlıkla djent/post-metal tarzı ile açılış yapsa da, ilk albümden ne kadar geliştirdiklerini de ispat ediyor. Albümde şarkılar peşi sıra ilerledikçe djent’ten groove ve progresif metale dönüşmeye başlıyor. İlk albümde olduğu gibi albümün genel temaları; evrenin kozmik yapısı ve insan, isyan ve kabulleniş gibi zıt temaları, aynı şarkılar içinde farklı türlerle birleştirerek vurgulamayı da başarıyor.

‘Wayfarer’ ve hemen ardından gelen ‘Beyond the Reach of Comets’ ile introsu ‘Loading…’ i de dahil ederek albümün tartışılmaz en iyi parçası ‘Where Souls Lie Still’, albümü taşıyan parçalar.

Giant’s Knife’ın bu albümü ile hedefledikleri müzikal kaliteyi yakalamışlar gibi, umarız bir sonraki albümde daha da gelişerek daha iyi seviyelere gelirler.