Botch, alışılmışın dışında ölçüler, karmaşık ritim yapıları ve uyumsuz armonileriyle tahmin edilmesi zor bir müzik yapısına sahip, agresif vokaliyle tabiri caizse dinleyicisini huzursuzluk ve kaos içinde tutmayı bilen bir Mathcore grubudur.
1993’te Washington’da (Tacoma/Seattle) kurulan grup, dağılmaya karar verdiği 2002 yılına kadar çıkardığı “American Nervoso (1998)” ve “We Are the Romans (1999)” albümleriyle modern metal müziğin şekillenmesinde önemli bir rol oynamıştır. Fikir ayrılıkları sebebiyle 2002’de dağılan grubun aynı yıl yayımlanan “An Anthology of Dead Ends” adında bir de EP’si bulunmaktadır.
20 yıl aradan sonra 2022’de bir araya gelen grup, Seattle’da iki konser vereceğini açıklayacak, Ekim 2023’te 24 yıl aradan sonra Avrupa’da turlayacağının müjdesini verecekti; ancak ben bu duyuruların hepsini kaçıracaktım maalesef.
Normalde bütün konser organizatörlerini, mekânları ve grupları takip etmeme rağmen, hastası olduğum grubun son bir turne için bir araya geldiğini ve birkaç gün sonra Atina’da çalacaklarını tesadüfen internette dolaşırken öğrendim. Hemen uçak ve konser biletini aldım, oteli ayarladım ve yol için hazırlanmaya başladım. Bir sorun vardı: uçak korkusu! Birkaç kişiyi arayıp konsere gelip gelemeyeceklerini sorduktan sonra ortaya çıkan sonuç: tek başına Atina yolculuğu.
Büyük gün gelip çatmıştı, “uykusuz binersem uçakta uyurum belki” düşüncesiyle uçağa hiç uyumadan binince bu sefer hem uçak korkusu hem de uykusuzluk yükünü taşıyarak kendimi daha zor bir duruma soktum. Uçuşun bünyede yarattığı huzursuzluk ve korkuyla mücadele sonucu 1 saatlik uçuşun ardından uçak Atina’ya indi.
Şehrin merkezine giden otobüse atladım. Syntagma Meydanı’nda indiğimde ortalık karnaval yeri gibiydi. Herkesin elinde bir bayrak, polis kontrolü eşliğinde binlerce insan yürüyordu. O kadar yorgundum ki “bu kalabalık ne?” diye merak bile etmedim. Kendimi otele atıp uyudum.
Ertesi gün kalktığımda, “bugün, büyük gün!” diye düşündüm. Dışarı çıktım, konser öncesi birkaç müze görürüm diyerek Arkeoloji Müzesi’ne doğru yol aldım. Yollar kapalıydı, ellerde bayraklı kalabalık giderek artıyordu. Müzeye vardığımda kapalı olduğunu fark ettim. Bir turist rehberi, Koreli olduğunu düşündüğüm turistlere müzelerin neden kapalı olduğunu açıklıyordu. “25 Mart Osmanlı’ya karşı direnişin başladığı tarih” diyordu rehber. Rehberin yanına gittim. “Akropolis bugün kapalı mı, biliyor musunuz?” diye sordum. “Evet, bugün her yer kapalı” dedi rehber.
“Olsun! Ben yine de Akropolis’e gideceğim.” diyerek tepeye doğru yol aldım. Akropolis kapalıydı ancak müzesi açık dediler. Biraz civarı dolaşayım, sonra müzeye girerim diye düşünürken siyah tişörtlü bir topluluk dikkatimi çekti. Bir tanesinde Kvelertak tişörtü vardı. Daha dikkatli bakınca ne göreyim! Botch grubunun iki üyesi, vokal David Verellen ve davulcu Tim Latona oradaydı! Hemen yanlarına gittim. Konser için İstanbul’dan geldiğimi söyledim, şaşırdılar, elimi sıktılar ve adımı sordular. Son turneleri olduğunu bildiğim için duygusal bir an yaşandı. Fotoğraf çektirdik ve akşamki konser için güzel dileklerde bulunduk.
Konser saatine yakın, konserin yapılacağı Gagarin 205 adlı mekâna doğru yol aldım.
Konser öncesi, mekânın önündeki sırada Costas isimli bir gençle tanıştım. Konsere gelen bütün arkadaşlarıyla beni tanıştırıp konser için İstanbul’dan geldiğimi anlattı. Herkes şaşırdı ve büyük ilgi gösterdi. Konser başlayana kadar müzik ve Botch üzerine konuştuk.
Konser mekânı yaklaşık 1200 kişi kapasiteli, salaş denilebilecek bir görünüme sahip, üst katı da olan bir yerdi.
Allochiria isimli Yunan grup sahneye çıktı ve bizleri birkaç şarkısıyla Botch konserine hazırladı. Sade ve eski görünen mekân, ses kalitesi bakımından oldukça dengeli ve iyiydi.
Botch sahneye çıktığında ise bütün ihtişamı ve yıkıcılığıyla sahneyi kasıp kavurdu. Mekân artık tamamen doluydu. İlk ve son defa Yunanistan’da konser veren Botch, müthiş bir coşkuyla karşılandı. ‘To Our Friends in the Great White North’ ile başlayan kaos senfonisi, ‘Hives’ ile son buldu… Bas gitarda Brian Cook bütün ustalığını konuştururken, Tim Latona izlediğim en iyi davul performanslarından birini sergiledi. David Verellen’in yırtıcı vokali ve seyirciyle iletişimi takdire şayandı. 1 saat 15 dakikalık yıkım bittiğinde otele dönerken bir efsaneyi izlemiş olmanın mutluluğu ve bir daha onları izlemenin mümkün olmayacağını bilmenin hüznü vardı.
Botch daha sonra bir Avustralya turnesi düzenledi.
Son olarak Seattle’da iki konser verip kariyerini noktaladı. Haziran 2025’te ise “061524” adında bir live albüm yayımlayıp bizlere tamamen veda ettiler.
Ses için yollara düşenlere ve gürültüde kendini bulanlara selam olsun.