İsviçreli doom / post-rock sularında gezen Impure Wilhelmina’nın yeni teklisi, arızalı bir arpej ve akıl alan akor geçişleriyle açılıyor. Gitar tonu ve şarkı boyunca karanlığın içimize işlemesine sebep olan bu arpej fikri muazzam. Normalde Fransızca’ya pek dayanamıyorum, ama vokal melodilerinin şıklığı ve şarkının süresine oranla az ve öz kullanımı sayesinde parçayı defalarca dinleyebildim.
2–3 tur döndürdükten sonra sadece arpeji duymaya başlamış olmam ise tamamen benim deliliğimle ilgili. Siz bana bakmayın. 🙂