54 yıl önce bugün, Van der Graaf Generator Pawn Hearts ile kuralsız müziğin tanımını yaparken ahenk arayışı yerine uyumsuzlukların nimetlerinden faydalanmayı seçiyordu. Hislerimizin ve duyularımızın somut sınırlarını zorlayan yapısı sayesinde, 45 dakikanın sonunda gökyüzü yeşeriyor, denizler kızarıyor, güneş maviye dönüyordu. Peter Hammill’ın da söylediği gibi, bu muhtemelen Van der Graaf Generator’ın ve eklektik progresif rock türünün sınırlarının en çok zorlandığı anlardan biriydi. Ne daha önce yaptıklarına ne de sonrasında yapacaklarına benzeyen bir başyapıt. 54 yıldır anlamaya çalışıyoruz; henüz kimse bir sonuca varamadı. Belki de doğrusu bundan ibarettir. Nice arayışlara!