Queen of the Damned - Soundtrack

Film, Anne Rice‘ın Vampir Günlükleri serisinin üçüncü kitabından uyarlandı ve Michael Rymer tarafından yönetildi. Lestat’ın müziğe düşkünlüğünü, kitaplardaki gibi Paganini tarzı keman çalmasıyla filmde görmekteyiz. Ayrıca filmin yayınlandığı tarihin, alternatif ve nu metalin ana akım olduğu en güçlü döneme tekabül ediyor oluşunun film müziklerine fazlasıyla sirayet ettiğini söyleyebilirim. Film ile ilgili bir diğer önemli nokta ise Akasha rolündeki rahmetli Aaliyah’tır. Filmin çekimlerinden kısa bir süre sonra ve henüz film gösterime girmeden, 2001 yılında bir uçak kazasında hayatını kaybetti. Kendisi ne yazık ki filmi göremedi ancak izleyenlere asla unutamayacakları muazzam sahneler bıraktı.

Film, özellikle kostüm ve sahne tasarımlarıyla, kimi hoşuma gitmeyen efektlerine ve biraz hızlı akan hikâyesine rağmen her izlediğimde keyif aldığım bir etki bırakıyor. Ancak bu yazıda asıl dikkat çekmek istediğim nokta filmin müzikleri…

Filmin müzikleri için ilk değinilmesi gereken şey, bu albümün yarı toplama yarı soundtrack albümü olması. Albümün merkezindeki beş şarkı, Jonathan Davis ve besteci Richard Gibbs tarafından hazırlandı. Not Meant for Me, Forsaken, System, Redeemer ve Slept So Long şarkılarını dinlediğinizde eminim ki siz de Davis’in “Lestat‘ın gerçekten yazmış olabileceği şarkıları yazmaya çalıştım.” cümlesine katılacaksınız. Öyle ki Davis, verdiği bir röportajda kitapları okuyup 400 yaşındaki bir vampirin ağzından dökülmesi muhtemel sözleri yazdığını ve bunun ona büyük keyif verdiğini anlatmıştır. Film için hazırlanan bu 5 şarkının da ayrı ayrı içerdiği karanlık melodilerin, filmin atmosferiyle ve aktarılmak istenen kurguyla uyumunun mükemmel olduğunu belirtmeden geçemeyeceğim. Davis şarkıların yazımında ön planda olsa da ne yazık ki kendisi şarkıları söyleyemedi. Davis‘in plak şirketi Sony ile olan sözleşmesi, sesinin albümde kullanılmasına engel teşkil ediyordu. Filme özel şarkıların kendi vokaliyle duyulmasına izin verilmişti; albümde ise aynı parçalar farklı vokalistlerle yeniden kaydedildi.

Kalan şarkılar ise yine dönemin önde gelen nu metal ve alternatif rock/metal gruplarından Deftones, Papa Roach, Disturbed, Static-X gibi grupların özellikle seçilmiş şarkılarından oluşuyor. Static-X‘ten Wayne Static, Linkin Park‘tan rahmetli Chester Bennington, Disturbed’den David Draiman, Marilyn Manson gibi isimler soundtrack albümünün ne kadar güçlü bir kadro ile oluştuğunun zaten en büyük göstergesi. Gotik ve karanlık atmosfere bürünmüş vampir temalı nu metal ve alternatif metal fikri başlı başına olağanüstü bir fikir. Ki bunu yaparken bu kadar sağlam bir kadro ile ciddi bir çalışma yapılmasının, filmin müziklerini filmin kendisinin önüne çıkarmayı başardığını rahatlıkla söyleyebilirim.

14 şarkıdan oluşan soundtrack albümündeki Davis’in yazdığı 5 şarkı üzerinde biraz durmakta fayda var. Çünkü albümün ana temasını ve atmosferini oluşturan şarkılar bunlar. Lestat’ın ağzından yazılan bu özgün şarkılar:

1. Wayne Static — Not Meant for Me:
Şarkı, isminden de anlaşılacağı gibi bir yere ait olamama hissini ortaya koyuyor. Ancak bunu sıradan bir toplumsal dışlanma hikâyesi olarak okumak eksik kalır. Lestat‘ın durumunda yabancılaşma, insanlığın kendisinden çok daha eski ve onun kurallarının dışında bir varlık olmasından kaynaklanıyor. Lestat yüzyıllar boyunca yaşamış, insanları avlamış ve kendi türünün geleneklerine tanıklık etmiş bir vampir. Fakat uzun ömrü ona huzur getirmemiş. Aksine, zaman ilerledikçe insan dünyasından ve diğer vampirlerden uzaklaşmış bir izolasyon durumuna evrilmişti. Artık ne insanlara bütünüyle ait olabiliyor ne de vampirlerin kendisine dayattığı sessizliğe boyun eğmek istiyor. Lestat dünyaya karşı çıkarken bir yandan da o dünyanın içinde bir yer bulmaya çalışıyor.

2. David Draiman — Forsaken
Yine şarkının adından da anlaşılacağı üzere, bir terk edilmişlik hissi Lestat‘ın yalnızca duygusal durumunu değil, vampir topluluğuyla kurduğu kopuk ilişkiyi de anlamlandırmamıza yardımcı oluyor. Lestat’ın uyanışına neden olan şarkı olarak da filmdeki önemi oldukça büyük ve muhtemelen pek çok hayran tarafından en sevilen şarkı. Lestat’ın ölümsüzlüğü, onu insanlardan ayırdığı gibi diğer vampirlerle de sorunlu bir ilişkiye sürüklüyor. Kendi türünün kurallarına uymuyor, saklanmak istemiyor ve vampirlerin gizli dünyasını açığa çıkaracak kadar ileri gidiyor.

3. Chester Bennington — System
Şarkıyı her dinlediğimde filmdeki Akasha’nın dansı gözlerimin önüne geliyor. Görsel ve duyusal olarak dört dörtlük bir sahnedir. Lestat, vampir dünyasının katı hiyerarşisi ve kurallarından oluşan sistemin dışına çıkmayı seçiyor. Vampirlerin insanlardan saklanması gerektiğine ilişkin kuralları reddediyor; kendi kimliğini gizlemek yerine onu bir gösteriye dönüştürüyor. Ancak Lestat‘ın başkaldırısı, vampir dünyasındaki dengeleri de tehdit ediyor. Çünkü onun sahneye çıkması, diğer vampirlerin insanlarla kurduğu hassas dengeyi tehlikeye atıyor. Benim favorilerimden olan bu şarkının insanın ruhuna dokunan melodileri ve isyankâr vokalleri gerçekten çok iyi.

4. Deftones — Change (In the House of Flies)

5. Marilyn Manson — Redeemer
Lestat bir kurtarıcı mı, yoksa vampir dünyasının felaketi mi sorusunu sordurtan bir şarkı. Lestat, insanlardan ve kendi türünden farklılaşmanın ötesinde, kendisini dünyanın önüne koyarak insanların hayranlığını kazanması ve bir rockstar hâline gelmesiyle vampirlerin karanlıklarda hüküm sürme geleneğini bozuyor. Bu davranış, onu bir anlamda kendi türünün gözlerden uzak, sessiz arka sokaklarından sahne ışıklarının altında tüm mevcudiyetini ilan eden güçlü bir sese dönüştürüyor. Ancak Lestat’ın bu görkemli kurtuluşu, başkalarını da kurtardığı anlamına gelmiyor. Onun şöhret arzusu, vampirlerin varlığını tehlikeye atarken diğer karakterlerin hayatlarını da etkiliyor. Böylece kurtarıcı ile yıkıcı arasındaki çizgi belirsizleşiyor. Bu çalışmada Marilyn Manson dokunuşu olmasa zaten bir şeyler eksik kalırdı.

6. Papa Roach — Dead Cell

7. Godhead — Penetrate

8. Jay Gordon — Slept So Long
Şahsi olarak albümdeki en sevdiğim şarkı. Keman ve piyanonun bu kadar karanlık bir atmosfer oluşturabilmesi her seferinde beni şaşırtıyor. Kaldı ki Lestat karakterini en iyi anlatan şarkı olduğu da sözleriyle aşikâr. Uykusunda çok uzun süre dünyadan uzak kalan Lestat, değişen dünya, kültür ve müziğin arasında geçmiş ile bugün arasında sıkışmış bir varlık olarak karşımıza çıkıyor ancak Lestat bunu hırslarına ve karakterine engel olmaktan ziyade bir silah olarak kullanmayı başarıyor. Öfke ve özlem duygularını hem içsel dünyasında hem de geçmiş ile bugün arasında bu şarkı ile bir köprü hâline getirebiliyor diyebilirim. Jay Gordon versiyonundan ziyade, bu şarkının etkisini körükleyen bir Jonathan Davis versiyonu olduğunu ve mutlaka dinlenmesi gerektiğini belirtmeden geçemeyeceğim.

9. Disturbed — Down with the Sickness
10. Static-X — Cold
11. Earshot — Headstrong
12. Dry Cell — Body Crumbles
13. Tricky — Excess
14. Kidneythieves — Before I’m Dead

Diğer parçaların her birini ayrıntılı biçimde incelemiyorum; çünkü bu yazıda odağımı film için özel olarak hazırlanmış beş şarkıda tutmak istedim. Tek olumsuz eleştirim ise tam olarak bu konuyla ilgili; nitekim albümün omurgasını oluşturan şarkılar dışında kalan şarkıların bir kısmı, konseptin akışı açısından yeterince özenli değil. Albüm, daha doğru sıralama ve belki ekleme/çıkarmalarla çok daha konsept bir albüm ve harika bir proje hâline getirilebilirdi.

Nihayetinde mevcut hâliyle de fazlasıyla keyifli ve özellikle de vampir mitosu düşkünü, karanlık ve gotik atmosferde metal/rock müzik dinlemek isteyenler için harika bir kaynak.

NOT: Detaylı olarak incelediğim parçaların 9.0 puanlık gücüne rağmen, geri kalanlarını da değerlendirmeye kattığımda puanım 8,5’e düşüyor.