2001–2003 arası Nevermore için sancılı bir dönem oldu. Dreaming Neon Black turnesi Warrel’ı psikolojik olarak çok yıpratmıştı ve Dead Heart in a Dead World albümü sonrası turneler uzun, yorucu ve agresifti. Ayrıca prodüksiyon ile ilgili bazı karmaşık durumların içine girilmişti. Prodüktör Andy Sneap’in o dönemki takvimi çok yoğun olduğu için prodüksiyonu başka birine verdiler. Bu kaotik ortamda yapılan Enemies of Reality albümü ilk yayınlandığında aşırı ham ve boğuk bir sound’a hâkimdi ve Nevermore sevenler için bir hayal kırıklığıydı. Ancak Andy Sneap 2005 yılında albümü baştan remiksledi. Bu remiks albümü çok daha net ve agresif bir hâle getirdi. Bu şekilde albümü anlamak da daha sağlıklı bir hâle gelmiş oldu. Albümün teması psikolojik şiddet, varoluşsal çöküş ve toplumsal nihilizm üçgenini kapsıyor. Albüm Enemies of Reality ile öyle bir giriş yapıyor ki… Nevermore klasikleri arasına giren bir başka başyapıt… Loomis’in ne kadar yetenekli bir gitarist olduğunu tekrar görmüş oluyoruz. Hatta Loomis bu albüm için şöyle diyor:

“Bu albümde içimdeki bütün öfkeyi kustum.”

Devamında “Never Purify” gibi Dane’in en özel ve içten itiraflarını içeren bir şarkı geliyor. Bu yolculukta, blast’a yakın double kick sekansları, aşırı sert riffler ve Dane’in öfke ve hüzün dolu vokalleriyle hipertansiyon seviyesinde ilerleyip Tomorrow Turned Into Yesterday şarkısında biraz soluklandık derken I, Voyager patlamasını yaşıyoruz. I, Voyager progresif yapısı, akılda kalıcı nakaratı ve epik gitar solosu ile bir başka Nevermore başyapıtı. Sonrasında ise Kant’ın Noumena felsefesini referans alan enstrümantal bir denemenin ardından ani geçişleriyle ve öfke dolu riffleriyle Seed Awakening ile yolculuğumuzu sonlandırıyoruz. Albümde neredeyse her şarkıda “Bunu yazan ve yapan insan olamaz” diye düşünmemize sebebiyet veriyor. Bu noktada şarkılara has özel dokunuşlar olduğunu söylemem gerekiyor. Diğer albümlere göre bir tık geri planda kalmış olsa da grubun daha da sertleştiği ve farklı denemeler yaptığı özel bir albüm.

• Hakan Köseoğlu’nun Yorumlu’yorum bölümündeki “Nevermore: 1992-2011 / 2024-günümüz…” isimli yazısından alınmıştır. Link için tıklayınız.