Melvins & Napalm Death - Savage Imperial Death March

İlk olarak Melvins ve Napalm Death’in ortak bir albüm çıkaracağını duyduğumda çok heyecanlanmış, başta bunun bir split albüm olacağını düşünmüştüm; ancak bunun splitten ziyade iki grubun elemanlarının şarkılarını birlikte yazdığı, gerçek anlamda bir ortak çalışma olduğunu öğrendiğimde heyecanım daha da artmıştı. Sludge metalin en çılgın ve deneysel isimlerinden biriyle Grindcore’un en yıkıcı isimlerinden biri olan Napalm Death nasıl aynı potada buluşabilirdi? Albümün ilk fiziksel sürümü 16 Şubat 2025’te yayımlandı, geniş çaplı resmi yayın ise 10 Nisan 2026’da yapıldı ve albüm geniş bir dinleyici kitlesiyle buluştu.

Tossing Coins Into the Fountain of Fuck isimli absürt şarkıyla, tabiri caizse gümbür gümbür bir başlangıç ile albüm bizleri karşılıyor. Buzz Osborne ve Barney Greenway ortak yapımı bu şarkı, iki ayrı kulvardaki müzisyenlerin müthiş uyumu ve asla es geçemeyeceğimiz Dale Crover davulu ile kaotik açıdan zirve yaparak müthiş bir başlangıç sunuyor. Shane Embury’nin bas tonu ise bu omurgayı destekler vaziyette şarkının anatomisiyle kuvvetli bir biçimde birleşiyor.

Devamında gelen Some Kind of Antichrist ile bu müthiş uyum devam ediyor. Yırtıcı vokallerle ilerleyen şarkı, üçüncü dakikadan sonra yavaşlayıp deneysel kırılmalar ile devam ediyor; şarkı olmaktan çıkıp bir tür çözülmeye dönüşüyor.

Awful Handwriting şarkısı ile bu çözülme zirve yapıyor ve deneyselliğe tamamen doyduğumuz bir an yaşıyoruz.

Albüm, tematik bakımdan günümüz dünyası eleştirisi olarak en okkalı şekilde tokadı yüzümüze çarpıyor olsa da, albümü kaydederken güzel eğlenmişler demekten kendimi alamadım. Albüm boyunca hissedilen o kontrolsüzlük duygusu, zaman zaman dinleyiciyi içine çekse de bazı bölümlerde parçaların akılda kalıcı motiflerden yoksun oluşu dikkat çekiyor. Özellikle albümün ikinci yarısında belirgin zirve anlarının azalması, albümün etkisini yer yer düşürüyor.

Albümün prodüksiyonunun Melvins’in Los Angeles’taki ev stüdyosunda yapılmış olması bu durumu doğrudan etkilemiş. Napalm Death ekibi (Barney Greenway, Shane Embury ve John Cooke), Melvins’in (Buzz Osborne ve Dale Crover) o meşhur dağınık, tahmin edilemez, gevşek tarzına ayak uydurmuş. Dolayısıyla Napalm Death’in o bildiğimiz yırtıcı, ultra hızlı ve amansız grindcore temposunu arayanlar albümde bunu biraz deneyselliğin arkasına gizlenmiş bulabilirler.

Her ne kadar albüm boyunca unutulmaz anlar yaratmak konusunda zaman zaman sendeleyen bir yapısı olsa da, ekstrem metal tarihinde böylesine sıra dışı bir ortaklığın ortaya çıkardığı kaotik enerji başlı başına dinlemeye değer.

Kıymetli bulduğum bu ortaklığın umarım önümüzdeki yıllarda devam ettiğini ve bu birliktelikten doğan nice albümler görürüz.