Ah Via Musicom; 80’li yılların sonuna gelindiğinde, olimpik bir spor disiplinine evrilip kendini tekrar etme eğilimi gösteren gitar müziği adına taze kan olmuş albümlerden biri. Eric Johnson’ın, gitar klavyesi üzerinde sahip olduğu zengin kelime dağarcığını en cömert şekilde sergilediği bu albüm; türler arası geçişlerin yoğun olarak yaşandığı dinamik yapısı sayesinde dinleyiciyi avucunun içine almakta zorluk yaşamıyor. Bu albüm, Eric Johnson’ın kendine özgü akor yürüyüşlerini ve melodik lick’leri birleştirdiği, Hendrix hayranlığından gelen fuzz tonların da lezzet kattığı muazzam bir erken dönem Johnson klasiği. Her ne kadar Ah Via Musicom, Johnson’ın ikinci albümü olsa da kendisi çok genç yaşlarda müzik endüstrisine atılıp session gitaristliği yapmış, Carole King gibi yüksek kalibreli bir müzisyenin grubuna dahil olup tecrübe kazanmıştı. Albümde yer alan Cliffs of Dover, enstrümantal parçalara pek de kısmet olmayan bir şekilde “hit” statüsüne yükselmiş ve albümün büyük ticari başarı yakalamasındaki önemli faktörlerden biri olmuştu. Eric’in tıpkı clean gitar tonuna benzeyen smooth vokal tarzı ise albümdeki bazı şarkılara Yacht Rock estetiği kazandırıyor. Ne zaman kafamı toparlamaya çalışırken bana eşlik edecek bir müzik arasam, benim için orada olan Eric Johnson’a ne kadar teşekkür etsem az.