Unda Alunda - Dark Wonderful World

“My life is a combination of magic and cat.”

Cazın özgürlükçü doğasından ilham alarak kendi ritmini takip eden 26 yaşındaki Unda Alunda (Alunda Chantharattachoke), on beş yaşından beri caz müziğiyle iç içe. Tayland’ın önde gelen müzik okullarından Mahidol Üniversitesi Müzik Fakültesi’nde 10. sınıfta girdiği sınavda teori ve kulak eğitimi alanlarında birincilik kazanarak lisans derecesi almış genç ve yetenekli bir müzisyen.

20 yaşındayken Tayland’ın en büyük yarışmalarından olan Overdrive Gitar Yarışması’nda ilk şarkısı Against ile birincilik ödülü alarak adını duyurmaya başladı. Bu başarısını 2020 yılında Tosin Abasi’nin düzenlediği Abasi Neural Yarışması’nda kazandığı birincilikle pekiştirdi. 31 Aralık 2025’te yayımlanan ilk albümü Dark Wonderful World, özenli besteleri ve prodüksiyon kalitesiyle geniş bir dinleyici kitlesi tarafından ciddiyetle ele alınmayı hak eder nitelikte.

Dark Wonderful World, metal ve cazın sınırlarını matematiksel bir hassasiyetle zorlayan, cesur ve aynı zamanda kendi içsel evrenini de yansıtan enstrümantal bir albüm. Alunda’nın müziği hem sert hem de sofistike bir yapıda. Caz, elektronik ve progresif öğeler dinamik ve olabildiğince yoğun.

Armoni, çözülmek için değil çözmek için kullanılan bir forma dönüşmüş durumda. Poliritmik katmanlar, teknik bir gösterinin ötesinde müzikal anlatının temel unsuru olarak öne çıkıyor. Bu yaklaşım sürekli bir akış halinde olan değişken atmosferler yaratıyor. Bas, ritim ve armoniye destek sağlamanın yanı sıra parçanın dinamizmini vurgularıyla belirleyip gerilimi yönetiyor.

Melodiler çoğu zaman dikkat ve sabır talep eden, cıva gibi ağır ve zehirli bir dokuda. Konsonansa dönüştüğünde ise son derece tanıdık bir sıcaklığı beraberinde taşımayı da başarıyor. Nefes aldıran Can’t Feel My Face dışındaki çoğu parçada çatışma halindeki bu düaliteyi rahatlıkla hissedebilirsiniz. Oluşan gerilim klasik tonal müzikten farklı olarak durmadan genişleyen ve daralan, takibi zor bir yoğunluk içinde ilerliyor. Sonuçta ortaya çıkan müzikal dil beklentileri bilinçli olarak reddeden, fakat kaosu da kontrolsüzce serbest bırakmayan bir denge ve süreklilikte. Albümün en beğendiğim parçaları olan JYY, Atlantic ve FEIGN bu dengenin nefis birer örneği.

Albümde yer alan bir diğer parça Consonance ismiyle ironik bir karşıtlık oluşturuyor. Beklenen uyum hissi kısa motiflerle aktarılmakla birlikte tam anlamıyla gerçekleşmiyor; daha çok uyumun eşiğinde dolaşan, ona yaklaşan ama asla yerleşmeyen bir form sergiliyor. Out of the Dark’ta paralel yürüyen aralıkları finale bağlayan ve Dark Wonderful World’ü kucaklayan piyano tınıları ise son derece etkileyici. Kapanışı yapan Quietness’ın girişinde canlı nefesli enstrüman dokunuşlarının eksikliğini hissetmek mümkün olsa da parçanın genel olarak albümü bütünlüklü bir şekilde tamamladığını söyleyebilirim.

Tüm müzikal yapıyla bir illüzyonist ustalığıyla oynayan Unda Alunda her detaya hâkim. Genç yaşına rağmen şimdiden olağanüstü bir olgunluğa sahip ve müzik dünyasında ilerleyen yıllarda çok daha bilinen bir isim olacağı kesin. Bu erken dönem başarıları onun caz, progresif ve deneysel müzik sahnesinde güçlü bir etki yaratacağının habercisi.

Agresif ve kırılgan dokunuşlarla hayat bularak enstrümantal progresif metal dinleyicileri için sınırsız bir keşif alanı sunan Dark Wonderful World, adının hakkını fazlasıyla veriyor: Karanlık ve harika!