Baroness - Purple

Yukarıdaki sözler Breaking Bad dizisinin ilk sezonunda Tuco Salamanca’nın mavi renkli kristal meth’i denedikten sonra söylediği sözler. Tabii ki, uyuşturucu kullanmak sağlığa son derece zararlı olduğu için ve bir hekim olarak fiziksel ve ruhsal sağlığın çöküşünü beraberinde getirebileceğini belirtmek zorunda olduğumu hissederek burada virgülü koyuyorum. Böyle bir çağrışımın asıl sebebi yazıdaki konunun, müzik grubu Baroness’ın son albümden önceki bütün albüm isimlerine renk adları vermiş olmasıdır. Kırmızı, mavi, sarı/yeşil, mor gibi isimler, son derece yaratıcı ve etkileyici albümler olmakla kalmayıp bu renkler bir nevi albümlerin karakterini de yansıtmaktadırlar. Yani mesele şu ki; albüm hangi renk olursa olsun Baroness için hep “Just keep bringing me that” demişimdir.

“Red Album” ile dinlemeye başladığım Baroness, yıllar içinde kimi albümleri daha Sludge etkiler taşırken kimi albümleri daha progresif ağırlıklı bir tarza yönelmiştir. Lirik bakımından ise içsel mücadeleler ve varoluşsal konularla harika albümler ortaya koyarak bizleri konusu açıldığında kendilerinden hep heyecanlı bir şekilde bahsetmemize neden olmuşlardır. Özellikle konu albüm görseli tasarımı olduğunda John Baizley (vokal, gitar) akla gelen ilk isimlerden biri olmuştur zira kendisi bir ressam olmakla birlikte Baroness ve birçok diğer gruba (Kvelertak, Kylesa, Pig Destroyer) albüm görselleri hazırlamıştır.

Geçen yıl Bulgaristan’da Hills of Rock festivalinde sahne alan Baroness için, “Buralara da uğrarlar mı acaba?” diye düşünmeden edememiş, bütün diskografiyi bir kez daha dinleyip konsere hazırlanmış ancak son anda saçma bir sebepten dolayı gitmekten vazgeçmiştim.

2012 yılında, Bristol konserinden sonra yola çıkan Baroness, Bath yakınlarında bir trafik kazası geçirdi, grup elemanları John Baizley, Allen Blickle ve Matt Maggioni ciddi yaralanmaları sonrası grup dağılma aşamasına geldi. Bir dönüm noktası olan bu olaydan sonra davulcu Allen Blickle ve basçı Matt Maggioni gruptan ayrıldılar. Davula Sebastian Thomson geçerken bas ve klavye görevini Nick Jost üstlendi.

18 Aralık 2015’te yeniden doğuş, travma ve iyileşme üzerine yazdığı albümü ‘Purple’ı yayımlayan grup bizleri çok daha melodik, progresif ve sludge, duygusal melodiler, kimi yerlerde agresif rifflerle oluşturulmuş bir albümle karşıladı ve yapımcı Dave Friedman ile çalışmalarıyla beklentileri yükseltip müthiş bir prodüksiyon ortaya koydu. Albümün dikkat çeken şarkıları:

Morningstar: Güçlü bir açılışla bizleri selamlayan albümün en sert şarkısı. Kasvetli bir tonla başlayan Morningstar simgesel olarak hem aydınlığı ve umudu hem de karanlığı temsil ederek, aynı zamanda kaybetmeyi ve düşmeyi anlatıyor. Albümün gidişatını ve karakterini hem konu hem de teknik bakımından başarılı bir şekilde yansıtan bir şarkı.

Shock Me: Sert bir o kadar duygusal bir şarkı, kararlı bir şekilde ilerleyip “In a battle, you only brought your shield, I picked the nearest blade I found…” diyerek mücadele ve zorluklar üzerine bir iş anlatımın vurgusunu ustaca yapıyor.

Chlorine & Wine: Albümün en duygusal ve en melodik şarkısı diyebiliriz. Arınma ve travma sonrası bilinç hâlini anlatan, Purple albümünün ruh hâlini en iyi yansıtan şarkılardan biri.

Desperation Burns: Melankolik açıdan albümün öne çıkan şarkılarından olmakla birlikte, duygusallığı çaresizliğin yakıcılığı ile harmanlayıp bizlere bir tür mücadele örneği sunuyor.

‘Purple‘ albümünü her dinlediğimde Baroness’ın karanlık ve aydınlığın bir seçim meselesi olmadığını, bunların bir arada yaşanabileceğini ve asıl önemli olanın mücadelenin kendisi olduğunu anlatışına tarif edilemez bir hayranlık duyuyorum. Teknik bakımdan yer yer Sludge, yer yer daha progresif ve son derece akıcı olan albüm, tematik bakımdan ise duygusal yoğunluğu zengin olan, yeniden doğuş, travma, iyileşme, kayıp ve acılar üzerine bir hayli düşünülebilecek metaforlarla dolu olması açısından değerli bir albümdür.

Not: Grubun ilk üç albümünde yer alan davulcu Allen Blickle maalesef geçtiğimiz Eylül ayında hayatını kaybetti. Ruhumuza kattıkları için minnetle…